นานมากๆๆ ที่ไมได้ถ่ายรูปท้องฟ้า มันคงจะสะท้อนอารมณ์ของผมในช่วงนี้ได้เป็นอย่างดี
ภาพทั้งสองภาพนี้ผมได้ขึ้นไปถ่ายบนดาดฟ้าบนคอนโดลุมพินี ศูนย์วัฒนธรรม พยามยามที่จะรอแสงที่สวยที่สุด เพื่อที่ตอบสนองความต้องการของตัวเอง และก็ได้ลองปรับ ‘องศาเควิน’ ในรูปแบบต่างๆๆ และปรับ Shift ขององศาอีก (ไม่รู้เรียกถูกหรือเปล่า) ผมถ่ายในช่วงเวลา 18:30 น ซึ่งแสงช่วงนั้นสีส้มจากพระอาทิย์น้อยมากๆๆ หรือเพราะผมมาช้าเกินไป แต่ไม่เป็นไรครับผมขอวาดแสงที่ผมชอบผ่านจากความรู้สึก และปรับองศาเควินที่ตัวเองชอบ

”และอยากให้ประเทศไทยมีท้องฟ้าที่สดใส และมีแสงอันอบอุ่น มิตรภาพอยู่บนพื้นแผ่นดินนี้ตลอดไป”

หมายเหตุ มีคนเคยบอกว่างานศิลปะที่ถ่ายทอดออกมาจากศิลปินในแต่ล่ะยุคจะเกิดจากเหตุการณ์อะไรก็ได้ที่เข้ามากระทบชีวิตของศิลปินคนนั้น