เส้นทางเดินคงมีสองเส้นทางให้คนเราเลือกเดิน คงจะหาค่าเทากลางลำบากนักได้โลกวันนี้

จะขาวหรือจะดำ ผมไม่รู้ว่ามันจะต้องขึ้นอยู่กับสถานการณ์อะไรในขณะนั้น บ้างครั้งผมก็มีด้านมืดเข้ามาในจิตใจ แถบที่จะทำอะไรลงไปแบบที่เรียกว่าไม่ใช่คน แต่ก็ยังดีที่ผมมีจิตสำนึกที่ยังพอจะมาคานจิตใจในด้านมืดได้ เลยไม่ได้กระทำความชั่วร้ายให้กับสังคมโลกใบนี้เพิ่มขึ้น

แต่ก็อาจะมีบ้างที่ทำให้คนไม่พอใจ แต่ก็ยังมีคนที่รักผมเหมือนกัน

ไม่มีอะไรมากไปกว่านี้ครับ ก็แค่บ่นๆๆ เมื่อเห็นรูปนี้เมื่อถ่ายเสร็จ ก็เลยเกิดที่คิดที่จะเขียนความในใจสั้นๆๆ

ขอบคุณ ตายาย พ่อแม่ ครูบาอาจาร์ย เพื่อนสนิททุกคน ที่ทำให้ผมเป็นคนที่เลือกทางเดินบนเส้นทางของคนๆ นึง ที่เดินทางมาได้ทุกวันนี้ ถึงแม้จะขรุขระบ้าง แต่ก็มีคนคอยให้กำลังใจ